ปลาตีนตัวน้อย
ท่ามกลางลมพายุ
พัดโชยเร็วแรงทะลุความคิด
 
พลันจับความได้ว่า
ตัวน้อยๆอย่างเราใครจะเชื่อ
เมื่อเราเปล่งความสัตย์ออกไป
เมื่อเสือในคราบผีเสื้อกล่าวลอยๆออกมา
ว่ามดน้อยเจ้านั้นคือจอมมดเท็จหาใช่มดที่สัตย์ยิ่งไม่
 
มดตัวน้อยได้ฉุกคิดในสายลม
พายุโชยพัดผ่าน
กระทกต่อมความคิด
จับได้ความว่า
แม้จะตัวน้อยหากเต็มด้วยความสัตย์
แม้เสือก็ต้องล้มไปข้างหนึ่ง
 
ความจริงอยู๋กับมด
ความจริงอยู๋กับเสือ
ความจริงอยู่ที่ใด
ความคือสิ่งที่ออกจากปากที่เป้นความจริง
 
มดหรือเสือคือควาจริง
ความจริงคือทั้งสอง
 
ความจริงย่ิมต้องทำลายความเท็จ
แม้จะมด
หรือจะเสือ
 
มดคิดได้ว่าเราต้องเปล่งความสัตย์ออกไป
ความจริงที่เรามี
วันก็จริง
ค่ำก็จริง
 
มืดมนเพียงใด
 
นั่นล่ะความจริงในควา่มมืดมน