บ้านเช่า

บ้านเช่า

ใช้เวลาแปดปีร่นระยะทางทั้งหมด

ตัวหนังสือกองรวมกันสองบรรทัด

ก่อนสร้างบทบรรยายถึงแปดปีอันทุกข์เข็ญ

บทกวียังเป็นระยะทางของแสงที่เดินทางรวบรัดชั่วพริบตาอยู่เช่นเดิม

ชีวิตอาจคลี่คลายไปสู่ซีกด้านที่ฉันไม่อาจคาดหมาย

คำตอบจากโจทย์เดิมที่แสนง่ายดายคราวนั้น กลับยากเย็นที่จะตอบกลับไปด้วยความมั่นใจเช่นเดิมอีก

เชิดคางขึ้นสูง แต่มองไม่เห็นดาว

โลกยึดเอาความกล้าหาญทั้งมวลมากองรวมไว้

และฉันเติมเชื้อไฟเล็กๆลงไป ด้วยหวังว่าจะปลอดภัยกว่า

หากฉันหดหัวเข้าไปในกระดอง

ใช้เวลาแปดปีร่นระยะทางทั้งหมด

จองหองเหมือนสุนัขจิ้งจอกหางกุด

คุ้ยเขี่ยเศษซากจากจานข้าวในบ้านสุขสงบ

คำตอบจากโจทย์เดิมที่แสนง่ายดายคราวนั้น

กลับยากเย็นที่จะตอบกลับไปด้วยความมั่นใจเช่นเดิมอีก

โลกเติมข้อต่อของห่วงตรวนเสียจนยืดยาว

คุกขยายพรมแดนออกไปโดยไม่ทันได้สังเกต

กำแพงคือการเชิดคางขึ้นสูง แต่มองเห็นเพียงเงาเข้มข้นบนกระจกเหนืออ่างล้างมือ

ระยะทางของแสงที่เดินทางอย่างรวบรัดชั่วพริบตา

ไม่อาจบรรยายด้วยบทกวีแสนสั้นสองสามบท

โลกยึดเอาความกล้าหาญทั้งมวลจากไป

หลงเหลือเพียงคนขี้ขลาดตาขาวที่บ้าบิ่นปกป้องเพียงบ้านเช่าของตัวเอง

นิพนธ์ อินทฤทธิ์

* ปี 2551