นับนานพร่างฟ้าสั่งฝน
น้ำแม่ทานทน
สดับกังวานคุ้นชิน...

แลถั่งระเรื่อยไหลริน
หลามหลากประมวลสิ้น
ฉมกลิ่นคลุ้งคาวขื่นคน...

กรรฉอกระลอกฟุ้งฝุ่นปน
ปลิดโรยปลิวตน
จ่มทิ้งคราบเปื้อนรอยคาว...

แผดแดดทะลุห้วงหาว
คราคราสนานยาว
เส้นสีสบสั่นตา, ใจ...

วิบวาบวาวแวววับไหว
คลื่นคลั่งครรไล
ฉาบฉายแสงแดด แสดแดง!

น้ำแม่ กับแม่น้ำ ผมว่ามันใช้แทนกันยากไปหน่อยนา
หรือว่าเขียนสื่อนัยยะอื่น?... บทอัศจรรย์หรือเปล่า

ผมตีความไม่ค่อยออกแฮะ

แต่ชาวบ้านอาจคุ้นนะครับ น้ำแม่ - เช่น น้ำแม่โขง น้ำแม่อิง น้ำแม่จัน ฯลฯ

ตีความ?