ชิ้นแรกของมื้อเช้าระหว่างรอน้ำร้อนเพื่อชงกาแฟ
กัดกินบทกวีพร้อมการลุกไหม้ของยาสูบกลิ่นฉุน
อาห์..ได้เวลาดื่มคาเฟอีนเหลวสีดำ!

ป๊าดดด ด เห็นชื่อบทตอนแรก นึกว่าจะลงมือ ตำน้ำพริกกินซะแหล่วว วว 

"เคอย" เนื้อเนียน แต่รสเค็มข้นจัดจ้าน
แกงส้ม หรือตำน้ำพริก ก็น่าจะอร่อย

อิอิ

เคยแต่เอาเคอยมาหลนอ้ะ .. ข้าวหายไปไหนหมดหม้อก้อม่ายรู้ อิอิ 

เคย กับ กะปิ นี่มันเหมือนกันมั้ย...

ใช่ครับคุณเดหม่านฉู่
กะปิ ภาษาพื้นบ้านปักษ์ใต้ เรียก "เคย" หรือ "เคอย"
(และใช้เป็นคำแสลงเรียก อวัยวะเพศหญิง)


กะปิ ราชาศัพท์เรียก "เยื่่อเคย"

เยื่่อเคย   

โอ้ววว
ท่านพี่โอเป็ด คือ หลง ลงลาย นั่นเอง

จุ๊ ๆ

แหะๆ

เคอยนำมาปิ้งไฟให้สุก
กินกับข้าวร้อน ๆ หอมอร่อย
ปักษ์ใต้ เรียก "เคอยจี"

พ้องกับอีสานที่เรียกว่า "จี่"
เช่น "ข้าวจี่"

แต่ถ้า "ซูจี" ต้องบะหมี่เกี๊ยว
ไม่เคยกินแต่เห็นเป็นชื่อค่ายมวย

รักน้องหนัดเหนียน อยากคู่น้องเดี้ยน เหมือนเคอยเจี้ยนกับข้าวสวยร้อน

แหะๆ

ลอง "เคยเค็ม" ดิคับ..
พูดแล้วอยากกินวุ้ย
(นี่ไม่เกรงใจเจ้าของกระทู้กันเล๊ยย ยย ย  )
อิอิอิ

ตามบายพี่..ไม่ซีเรียส 

พหุวัฒนธรรมครับ ๆ
โทษฐานตั้งชื่อเข้าร่อง
แหะๆ

ที่จริงเป็นวิธีดันกระทู้นี้ให้คนมาอ่าน "บทกวี" แบบนึง
ไม่น่าเผยเคล็ดวิชา

อิอิ

อ่านหรือเข้ามาวิเคราะห์เคย 

แดดในฤดูหนาวดูอุ่นกว่าความเป็นจริงเสมอ



 

การพูดว่าไม่
ได้กลายเป็นชัยชนะส่วนตัวเล็กๆน้อยๆ
ที่ทำให้เธอเข้าใจตัวเองมากกว่าที่จะพยายามเข้าใจใคร
 

วรรคเด็ด ๆ เยอะครับ

จ้ะ

ที่พี่รางชางฯยกมาเจ๋งกว่า
ตอนท้าย ๆ แลบางช่วง (รวมที่ผมยกมา)
"คม" จริงแต่ "แข็ง" ไปหน่อย
เมื่อว่าด้วยความเป็น "บทกวี"
(แท้หรือแท้มิรู้ อิอิ)

ผิดถูก "บ้องตื้น" ประการใด
ถือว่าเป็นการพยายามวิเคราะห์ "เคย"

ไม่ !!!  -   -

ผมชอบครับ..และสงสัยว่า ดูเหมือนการรู้สึกได้เป็นพิเศษถึงความอุ่นกว่าปกติของแดดหน้าหนาว จะเป็นคุณสมบัติของช่างภาพด้วยหรือเปล่าครับ ?

บทแรก (และที่วนกลับมาอีกในตอนท้าย) มันฉุด, และชวนให้ถามตัวเองดี...

 

เธอ..ผู้ซึ่งเห็นตัวเองเป็นศูนย์กลาง...